Turkish Airlines 777-300er business class review - World Travel Stories

Turkish Airlines business class ATH-IST-SFO review (777-300ER)

Turkish Airlines 777-300ER business class review

Toν Ιούλιο του 2018 χρειάστηκε να ταξιδέψω στο Σαν Φρανσίσκο (και από εκεί οδικώς στο Σαν Χοσέ) για επαγγελματικούς λόγους. Επιλογές αεροπορικής υπήρχαν πολλές, τελικά επέλεξα να πετάξω με την Turkish Airlines. Είχα ακούσει και διαβάσει τόσα πολλά διθυραμβικά σχόλια τόσο για την εταιρεία όσο ειδικά για το business class service και έτσι θέλησα να επιβεβαιώσω αν ισχύουν και σε τι βαθμό. 

Να ξεκινήσω λοιπόν από το οτι η Turkish Airlines πετάει τέσσερις φορές την ημέρα προς το αεροδρόμιο Ατατούρκ της Κωνσταντινούπολης. To 2018, οι τρεις από αυτές τις πτήσεις εκτελούνταν με τις κλασσικές λύσεις των Airbus A320/321. Ωστόσο η μία από τις πτήσεις εκτελείτω με το θηρίο Boeing 777-300 των 350 θέσεων, αεροσκάφος που συνήθως χρησιμοποιείται για υπερατλαντικές και γενικώς μακρυνές πτήσεις. Για το 2019 βλέπω οτι στο πρόγραμμα πτήσεων (που παραμένουν 4) έχει ενταχθεί και το Airbus A330. Εκτιμώ πως η χρήση του 777-300 γίνεται όχι μόνο για να καλύψει τη ζήτηση αλλά για να προμοτάρει το αεροπλάνο και το πόσο καλή εμπειρία προσφέρει στις μακρυνές πτήσεις (καθώς η Κωνσταντινούπολη αποτελεί πολύ καλή επιλογή stopover σχεδόν για οποιοδήποτε σημείο του πλανήτη!). Από εκεί και πέρα, η Turkish εκτελεί μία πτήση ημερησίως προς το διεθνές αεροδρόμιο του Σαν Φρανσίσκο (SFO) με Boeing 777-300ER. Έτσι, έτυχε και όλο το πρόγραμμα πτήσεων εκτελέστηκε με το θηρίο των Τούρκων!

Το 777-300ER της Turkish Airlines προσφέρει δύο καμπίνες business class, δεξιά και αριστερά της κύριας εισόδου του αεροσκάφους οι οποίες φιλοξενούν 49 άτομα. Η διάταξη καθισμάτων και στις δύο καμπίνες είναι 2-3-2 (δες λεπτομέρειες εδώ). Αυτό στην πράξη σημαίνει πως η τριάδα καθισμάτων της μέσης δεν έχει πρόσβαση σε παράθυρο, ενώ τα μεσαία καθίσματα της τριάδας καθώς και τα καθίσματα σε παράθυρο (αν γίνουν κρεβάτι) δεν έχουν άμεση πρόσβαση στο διάδρομο. Κάτι που μπορεί να αποδειχθεί κάπως ενοχλητικό αν θελήσεις να πας στο μπάνιο και ο άλλος κοιμάται. Έχοντας κάνει τη σχετική έρευνα, επέλεξα κάθισμα σε διάδρομο για τις πτήσεις προς/από Σαν φρανσίσκο και κάθισμα σε παράθυρο για τις πτήσεις από/προς Κωνσταντινούπολη. Σε όλες τις πτήσεις υπήρξε priority τόσο στο check in και την παράδοση/παραλαβή αποσκευών όσο φυσικά και στην επιβίβαση στο αεροσκάφος.




Περνώντας στο εσωτερικό. Τα καθίσματα της business class είναι πραγματικά θηριώδη. Με pitch (απόσταση από συγκεκριμένο σημείο στο αντίστοιχο του μπροστινού καθίσματος) 78 ιντσών (περίπου 2μ), ο παρεχόμενος χώρος είναι τεράστιος και παργματικά σου επιτρέπει να “αναπνέεις”. Από εκεί και πέρα, μπροστά από κάθε κάθισμα υπάρχει ένα μικρό ντουλαπάκι στο οποίο μπορείς να αποθηκεύσεις προσωπικά αντικείμενα, τσάντα, λάπτοπ, παπούτσια κλπ. Στο ντουλαπάκι αυτό χώρεσα με άνεση τόσο την τσάντα μου όσο και τα παπούτσια μου (σε ειδική θήκη) και ως εκ’ τούτου ο κλασσικός αποθηκευτικός χώρος πάνω από το κάθισμα δεν μου χρειάστηκε καθόλου.

Για να καταλάβεις πόσο άνετα είναι, θα σου πω δύο παραδείγματα: α)αν έρθει επιβάτης και κάτσει πάνω στο ντουλαπάκι, πάλι θα υπάρχει αρκετός χώρος ανάμεσά σας και β)αν κάθεσαι κανονικά με το κάθισμα όρθιο, τα πόδια σου δεν φτάνουν να ακουμπήσουν στο ντουλαπάκι αν δεν έχεις ύψος >1.85(κάτι που στη δική μου περίπτωση δεν ισχύει)!

Από εκεί και πέρα, όλα τα καθίσματα της business class διαθέτουν πρίζα (αμερικάνικου τύπου, συμβατή ωστόσο τόσο με το κινητό όσο και με τον υπολογιστή μου (αμφότερα Apple)), υποδοχή USB καθώς και βύσμα ειδικού τύπου για τα -εξαιρετικής ποιότητας και απόδοσης- noise canceling ακουστικά που μοιράζονται. Μεταξύ των καθισμάτων υπάρχουν μετακινούμενα διαχωριστικά που προσφέρουν μια κάποια σχετική ιδιοτικότητα και απομόνωση από τον διπλανό επιβάτη (εφ’ όσον ταξιδεύεις σόλο). O ατομικός φωτισμός ελέγχεται από το κάθισμα χωρίς να σηκωθείς, ενώ στο αριστερό πλαϊνό του καθίσματος υπάρχει το -ενσύρματο- χειριστήριο για τις λειτουργίες της κεντρικής οθόνης (η οποία δεσπόζει πάνω από το ντουλαπάκι). Τέλος, στο δεξί μπράτσο της πολυθρόνας-κάθισμα υπάρχει ο πίνακας ελέγχου της. Παρέχει ρυθμίσεις σε τρία σημεία (πόδια, πλάτη, κεφάλι) ενώ μετατρέπει το κάθισμα σε κρεβάτι και προσφέρει και δυνατότητα μασάζ!




Πριν την αναχώρηση από Κωνσταντινούπολη για Σαν Φρανσίσκο μοιράστηκαν επίσης παντόφλες καθώς και ένα εξαιρετικά καλαίσθητο και άκρως χρηστικό amenity kit το οποίο περιείχε μέσα:

  • κάλτσες
  • οδοντόβουρτσα & οδοντόκρεμα
  • χτένα
  • μάσκα ύπνου & οτοασπίδες
  • ενυδατική κρέμα και λιπ για τα χείλη


Και στις τέσσερις πτήσεις η Turkish Airlines προσέφερε internet σε συνεργασία με την Turk Telekom. Και αν για τις μικρές πτήσεις σαφώς και δεν θα σου χρειαστεί, για τις μεγάλες είναι μάλλον απαραίτητο. Στη μεν business class προσφέρεται δωρεάν, ωστόσο 15$ κόστος για ένα ταξίδι 13 ωρών στην οικονομική θέση είναι πρακτικώς…τίποτα μπροστά στο να έχεις πρόσβαση στον έξω κόσμο! Σε επίπεδο ποιότητας, εισέπραξα ένα πάρα πολύ αξιοπρεπές σέρβις το οποίο μου επέτρεπε να ανταλλάσω μηνύματα και ορισμένες φορές και εικόνες χωρίς κανένα πρόβλημα. Μάλιστα δοκίμασα και πραγματοποίησα κλήση μέσω Facebook Messenger και το αποτέλεσμα ήταν πραγματικά εξαιρετικό (αν και χωρίς noise canceling ακουστικά, αρκετά κουραστικό)!


Κεφάλαιο σέρβις καμπίνας και φαγητό: Εδώ στη business class η Turkish Airlines  δίνει τα ρέστα της. Κατ’ αρχάς να σου πω οτι αμέσως μετά την τακτοποίηση σου στο κάθισμα, το πλήρωμα θα σου προσφέρει ένα welcome drink (χυμοί σε διάφορες γεύσεις). Στις πτήσεις από/προς Σαν Φρανσίσκο και αμέσως μετά την απογείωση ξεκινάει η πραγματική εμπειρία σέρβις. Η Turkish Airlines έχει μέσα σε κάθε τέτοια πτήση έναν σεφ (ή κάποιον από το πλήρωμα ντυμένο ως σεφ) ο οποίος λίγη ώρα μετά το μοίρασμα του μενού θα έρθει να πάρει την παραγγελία σου! Το μενού περιελάμβανε τρεις επιλογές κυρίως (η μία vegeterian), τρόλεϊ με ποικιλία Τούρκικων και διεθνών μεζέδων καθώς και εξαιρετική σούπα! Μέχρι να έρθει το τρόλεϊ με τα ορεκτικά, θα έχεις παραγγείλει τι θες να πιείς και μαζί με το ποτό σου θα απολαύσεις και πολύ νόστιμα amuse bouche.







Και αφού φας τα παραπάνω, έρχεται η ώρα για τυρί φρούτα ή γλυκό. Προσωπικά -και στις δύο πτήσεις- προτίμησα τυρί το οποίο συνόδεψα με ένα ποτήρι πολύ καλού port και φρουτοσαλάτα.



Και ως φινάλε του υπέροχου γεύματος, ένας εξαιρετικός τούρκικος καφές μαζί με λουκούμι!

Περίπου δύο ώρες πριν την προσγείωση σερβιρίστηκε δεύτερο -μικρότερο- γεύμα ενώ στην πτήση της επιστροφής υπήρχε πρωινό το οποίο έχεις δώσει ως παραγγελία στον σεφ πριν τον ύπνο!

Τέλος, και σε οτι αφορά το φαγητό, να σου πω πως αντίστοιχη είναι και η εμπειρία και στην πτήση της επιστροφής από Σαν Φρανσίσκο. Επίσης να σου πω οτι η εμπειρία στις δύο πτήσεις από/προς Κωνσταντινούπολη είναι πολύ υψηλού επιπέδου (αν σκεφτείς οτι μιλάμε για πτήση που είναι δεν είναι 60′).



Μετά το τέλος του φαγητού και μετά από μία επίσκεψη στις ιδιαίτερα καλαίσθητες και ευρύχωρες τουαλέτες (εφοδιασμένες με προϊόντα Molton Brown), ήρθε η ώρα για νάνι. Μέχρι να επιστρέψω, τα φώτα είχαν χαμηλώσει και το πλήρωμα καμπίνας είχε μετατρέψει το κάθισμά μου σε κρεβάτι και είχε τοποθετήσει και ένα ειδικό υπόστρωμα για πιο άνετο ύπνο! Όλα τα λεφτά η εμπειρία αυτή! Πρέπει να κοιμήθηκα κάπου 6-7 ώρες!


In Flight Entertainment: Μπροστά από το κάθε κάθισμα της business class της Turkish Airlines θα βρεις μία οθόνη (ελεγχόμενη είτε δια της αφής είτε μέσω του ασύρματου χειριστηρίου) μέσω της οποίας έχεις πρόσβαση σε μία σειρά από υπηρεσίες που έχουν σκοπό τη διασκέδασή σου (και όχι μόνο). Πρόσβαση σε ένα τεράστιο library από ταινίες και σειρές (όλες με αγγλικούς υπότιτλους), πρόσβαση σε μουσική και προγράμματα ραδιοφωνικών σταθμών, παιχνίδια, πρόγραμμα για παιδιά καθώς επίσης και ζωντανό πρόγραμμα από επιλεγμένους τ/ο σταθμούς αποτελούν τις επιλογές που έχεις για να περάσεις ευχάριστα την ώρα σου (και -πίστεψέ με- το Σαν Φρανσίσκο είναι 13 ώρες μακριά και αν δεν έχεις ένα τέτοιο σέρβις οι ώρες δεν περνάνε με τίποτα). Πέρα από το κομμάτι διασκέδαση, από την οθόνη του IFE μπορείς ακόμα να δεις πληροφορίες για την πτήση (που είσαι, πότε φτάνεις κλπ), τις ανταποκρίσεις σου και από που φεύγουν στο Ατατούρκ καθώς επίσης και να δεις εικόνα από τον έξω κόσμο μέσα από μία από τις δύο κάμερες με τις οποίες είναι εφοδιασμένο το 777! Να πω πως οτι και αν κάνεις στην οθόνη, άπαξ και υπάρξει ανακοίνωση πληρώματος η εικόνα και ο ήχος παγώνουν προκειμένου να την ακούσεις (την ανακοίνωση).





Τέλος, να πω οτι κατά την άφιξη της πτήσης στην Κωνσταντινούπολη, η αποβίβασή μας έγινε με λεωφορεία. Αποκλειστικά για τους επιβάτες της business class μεν αλλά σε κάθε περίπτωση μία ψιλοαναμονή υπήρχε μέχρι να βγουν όλοι οι επιβάτες και να επιβιβαστούν.

Συμπέρασμα: Η Turkish Airlines προσφέρει μία πραγματικά εξαίσια εμπειρία ταξιδιού στη business class της. Τόσο για τη μικρή πτήση προς Κωνσταντινούπολη όσο για για τη μεγάλη (13 και κάτι ώρες) προς Σαν Φρανσίσκο, το προϊόν που θα εισπράξεις είναι πραγματικά ανεπανάληπτο! Επειδή τα κανονικά εισιτήρια είναι ακριβούτσικα, κυνηγήστε είτε last minute offers είτε αναβάθμιση θέσης με μίλια Aegean/Star Alliance (για τις υπερατλαντικές πτήσεις απαιτούνται 45Κ μίλια per way & per passenger). Περισσότερα για την Turkish Airlines στο World Travel Stories θα βρεις εδώ.

Leave a Reply

Your email address will not be published.